ELISA için insan TNF R1 ARExSet® antikor çifti

Tümör nekroz faktörleri (TNF'ler), hayvanların yaralanma veya enfeksiyona yanıt olarak ürettiği inflamatuar ve immün reaksiyonların birincil değiştiricileri olarak kabul edilen pleiotropik sitokinlerdir. TNF-alfa (veya kaşektin) ve TNF-beta (veya lenfotoksin) olarak adlandırılan, %30 sekans benzerliğini paylaşan ve aynı reseptörlere bağlanmak için rekabet eden iki TNF formu tarif edilmiştir. TNF'ler, enfeksiyonlara ve tümör oluşumuna karşı konakçı direncinin aracıları olarak gerekli ve faydalı bir rol oynar. Bununla birlikte, bu faktörlerin aşırı üretimi veya uygunsuz ifadesi, israf, sistemik toksisite ve septik şok dahil olmak üzere çeşitli patolojik koşullara yol açabilir. TNF'lerin etkileri, faktörlerin hücre yüzeyi reseptörlerine bağlanmasının ardından üretilir. İki farklı TNF reseptörü tanımlanmış ve klonlanmıştır. İncelenen hemen hemen tüm hücre tipleri, bu reseptör tiplerinden birinin veya her ikisinin varlığını göstermektedir. TNF RII (Tip A, Tip a, 75 kDa veya utr antijen) olarak adlandırılan bir reseptör tipi, 75 kDa'lık bir görünür molekül ağırlığı gösterir. Bu reseptöre ait gen, 439 amino asit (aa) kalıntısından oluşan olası bir transmembran proteinini kodlar. TNF RI (Tip B, Tip b, 55 kDa veya htr antijeni) olarak adlandırılan diğer reseptör tipi, 55 kDa'lık bir görünür molekül ağırlığı gösterir. Bu proteine ​​ait gen, 426 aa kalıntısından oluşan bir transmembran proteinini kodlar. Her iki reseptör tipi de TNF-alfa veya TNF-beta'ya yüksek afiniteyle bağlanma gösterir. İki reseptör tipi immünolojik olarak farklıdır ancak bunların hücre dışı alanları, dört alandaki sistein kalıntısı konumlarının modelinde benzerlikler gösterir. İki reseptör tipinin hücre içi alanları görünüşte ilgisizdir, bu da iki reseptör tipinin farklı sinyal iletim yolları kullandığı olasılığını akla getirir. Çeşitli gruplar, insan serumunda ve idrarında, TNF-alfa ve TNF-beta'nın biyolojik aktivitelerini nötralize edebilen çözünür TNF bağlayıcı proteinler tanımlamıştır. İki tip tanımlanmış ve sTNF RI (veya TNF BPI) ve sTNF RII (veya TNF BPII) olarak adlandırılmıştır. Bu çözünür formların, yukarıda tartışılan iki tip TNF reseptörünün kesik formlarını temsil ettiği artık gösterilmiştir. Çözünür reseptör formları görünüşe göre reseptörlerin hücre dışı alanlarının dökülmesinin bir sonucu olarak ortaya çıkar ve sağlıklı deneklerin serumunda ve idrarında yaklaşık 1-2 ng/mL konsantrasyonlar bulunur. Çözünür reseptörlerin seviyeleri bireyden bireye değişir ancak belirli kişiler için zaman içinde stabildir. Hamile kadınların amniyotik sıvısında ve idrarında, endotoksinemi, menenjiokoksemi ve HIV enfeksiyonu gibi patolojik durumlarla ilişkili olarak serum veya plazmada ve enfeksiyonlar ve malignitelerle ilişkili olarak hastaların plazmasında ve asitlerinde yüksek TNF reseptörü seviyeleri bulunmuştur. TNF reseptörlerinin dökülmesinin indüklenmesinde yer alan mekanizmalar tam olarak anlaşılmamıştır. Artan TNF seviyeleri ile çözünür reseptör seviyeleri arasında korelasyon olduğuna dair raporlar mevcuttur; bu da genel olarak TNF seviyelerinin yükselmesine neden olan uyaranların aynı zamanda TNF reseptörlerinin dökülmesine de neden olduğunu öne sürer. Bununla birlikte, iki tip çözünebilir reseptörün saçılımının bağımsız olarak düzenlendiğini gösteren kanıtlar da vardır. 2 Yalnızca araştırma amaçlıdır. Teşhis prosedürlerinde kullanılmaz. Çözünür TNF reseptörlerinin fizyolojik rolü bilinmemektedir. Her iki çözünür reseptör tipinin de in vitro TNF'ye bağlanabildiği ve TNF bağlanması için hücre yüzeyi reseptörleri ile rekabet ederek biyolojik aktivitesini inhibe edebildiği bilinmektedir. Sonuç olarak, TNF salınımına tepki olarak çözünür reseptörlerin dökülmesinin, yüzey reseptörlerine hemen bağlanmayan TNF'nin bağlanması ve inhibe edilmesi için bir mekanizma olarak hizmet edebileceği, böylece diğer hücrelerin TNF'nin etkilerinden korunabileceği ve inflamatuar tepkinin lokalize edilebileceği öne sürülmüştür. Reseptörlerin dökülmesinin, reseptörleri TNF'nin etkilerinden koruyan hücrelerin duyarsızlaştırılmasına yönelik bir mekanizmayı temsil etmesi de mümkündür. Öte yandan düşük TNF konsantrasyonlarında, çözünebilir reseptörlere bağlanmanın TNF'yi stabilize edebildiği ve bazı aktivitelerini artırabildiği de rapor edilmiştir. Dolayısıyla bazı koşullar altında çözünür reseptörlere bağlanan TNF havuzunun, TNF'nin stabilizasyonu ve kontrollü salınımı için bir rezervuar temsil etmesi mümkündür.

pg/ml	Aşırı doz		Ortalama	Düzeltildi
0.00	0.0711	0.0713	0.0712
15.63	0.5380	0.4053	0.4717	0.4005
31.25	0.6768	0.6877	0.6823	0.6111
62.50	1.1630	1.2380	1.2005	1.1293
125.00	2.0080	2.1190	2.0635	1.9923
250.00	3.1820	3.3390	3.2605	3.1893
500.00	4.3384	4.2418	4.2901	4.2189
1000.00	4.4053	4.6583	4.5318	4.4606