İnsan OX40/TNFRSF4 ELISA Kiti

OX40 (CD134; TNFRSF4), CD28, CD40, CD30, CD27 ve 4-1BB gibi diğer membrana bağlı maliyet uyarıcılarla koordineli çalışan, TNF reseptör süper ailesinin bir T hücresi yardımcı uyarıcı molekülüdür. OX40, saf CD4+ T hücrelerinde yalnızca TCR'nin antijen sunan hücreler (APC; dendritik ve B hücreleri) ile birleşmesi ve CD40/CD40 ligandı ve CD28/B7 ile kostimülasyondan sonra eksprese edilir. Bellek T hücrelerinin aktivasyonundan sonraki 2-5 gün veya yeniden aktivasyonundan 4 saat sonra maksimumdur. İnsan OX40, 28 amino asit (aa) sinyal dizisine, dört TNFR-Cys tekrarına sahip 185 aa hücre dışı alana (ECD) ve bir O- glikosile edilmiş menteşe bölgesine, 20 aa transmembran segmentine ve 41 aa sitoplazmik alana sahip 48 kDa tip I transmembran glikoproteindir. İnsan OX40'ın ECD'si kedi, köpek, tavşan, fare ve sıçan OX40 ECD'si ile sırasıyla %71, %68, %67, %64 ve %64 aa özdeşliği gösterir. OX40'ın aktive edilmiş dendritik hücreler üzerindeki OX40 ligandıyla aktive edilmiş CD4+ T hücrelerine bağlanması, T hücresinin hayatta kalmasını ve çoğalmasını destekler, bağışıklık tepkisini uzatır ve efektörden hafıza T hücrelerine geçiş yapan hücrelerin sayısını arttırır. OX40 sinyal transdüksiyonu, TNF reseptörüyle ilişkili faktörlerin (TRAF'ler) bağlanmasını ve sitokinlerin, antiapoptotik Bcl-2 ailesi üyelerinin, hayatta kalmanın ve kemokin reseptörü CXCR5'in ekspresyonunu arttırmak için NF kappa B ve PI3 kinazın aktive edilmesini içerir. CXCR5, B hücresi yardımı sağlamak için T hücresinin germinal merkezlere göçünü teşvik eder. Nakavt veya transgenik fareler ve agonistik veya bloke edici antikorlar kullanan çalışmalar, OX40/OX40L etkileşiminin, hafıza T hücrelerinin oluşturulması veya yeniden etkinleştirilmesi ve bağışıklık toleransının kırılması için kritik olduğunu göstermektedir. OX40 etkileşiminin bloke edilmesi, alerjik hava yolu enflamasyonu, graft-versus-host hastalığı ve otoimmün hastalığın hayvan modellerinde etkilidir.

pg/ml	Aşırı doz		Ortalama	Düzeltildi
0.00	0.0168	0.0150	0.0159
12.29	0.0413	0.0360	0.0387	0.0228
30.72	0.0754	0.0717	0.0736	0.0577
76.80	0.1554	0.1469	0.1512	0.1353
192.00	0.3511	0.3457	0.3484	0.3325
480.00	0.8416	0.8055	0.8236	0.8077
1200.00	1.8010	1.8460	1.8235	1.8076
3000.00	3.1860	3.2240	3.2050	3.1891

	Test İçi Hassasiyet			Testler Arası Hassasiyet
Örnek Numarası	S1	S2	S3	S1	S2	S3
	22	22	22	6	6	6
Ortalama(pg/ml)	68.3	374.5	1141.6	69.2	348.2	1106.9
Standart Sapma	2.1	23.5	44.4	3.9	12.7	52.2
Değişim Katsayısı (%)	3.0	6.3	3.9	5.6	3.7	4.7

Tahlil İçi Hassasiyet (Bir tahlil içindeki hassasiyet) Tahlil içi kesinliği değerlendirmek için bilinen konsantrasyondaki üç numune bir plaka üzerinde yirmi kez test edildi.
Tahliller Arası Hassasiyet (Tahliller arası hassasiyet) Tahlil içi kesinliği değerlendirmek için bilinen konsantrasyondaki üç numune bir plaka üzerinde altı kez test edildi.

Ani artış geri kazanımı, sağlıklı insan serum numunesine 3 düzeyde insan OX40/TNFRSF4 eklenerek değerlendirildi. Katkısız serum bu deneyde boş olarak kullanıldı.
İyileşme %93 ile %120 arasında değişiyordu ve genel ortalama iyileşme %103'tü.

Örnek Matris	Örnek Değerlendirildi	Aralık (pg/ml)	Tespit edilebilir (%)	Tespit Edilebilir Ortalama (pg/ml)
Serum	30	19.5-94.28	100	59.08

Serum/Plazma – Görünüşte sağlıklı gönüllülerden alınan otuz örnek bu testte OX40/TNFRSF4 varlığı açısından değerlendirildi. Donörlerin tıbbi geçmişi mevcut değildi.